Kees van der Poel, geboren in Hilversum in 1947. Een deel van zijn lagere schooltijd speelde zich af in Houston, Texas, USA. Wurlitzers, folk en pop songs en gitaarmuziek. Terug in Holland, werd de klassieke gitaar wat saai, en begon hij aan covers van John Lee Hooker, Muddy Waters en de vroege Stones met schoolbandjes. In 1964 gaf Pete Seeger een solo concert in de gymnastiekzaal van Kees’ school, met 12-string gitaar en 5-string banjo. Geen versterking, maar wat een groot geluid! Hoe dat zo? De familie Seeger bleek dichtbij te wonen in Leiden. Bij de Seegers thuis was veel materiaal en kennis over folk muziek en Americana aanwezig.
Kees leerde van zijn vrienden Jeremy en Matthew 12-string guitar (Pete Seeger, Leadbelly), 6-string guitar and 5-string banjo. (Elisabeth Cotten, Mississippi John Hurt, Doc Watson, Tom Paley, Mike Seeger). Op de HBS speelde hij met de Seegers maar ging daarna geneeskunde studeren in Utrecht. Werd ontdekt door, en lid van het Folk Centrum Utrecht en hielp mee met organiseren van de eerste Utrechtse Folk Festivals vroege jaren 70. In een toenmalige vintage blues en jazz platenwinkeltje (de “Bon Ton”) vond hij een LP met Blind Blake (“Blind Blake in Chicago”, Riverside) en was meteen gegrepen door de ragtime fingerstyle van Blake. In het Folk Centrum ontmoette hij geestverwant Leo Wijnkamp jr. en speelde met hem een track op Leo’s 1e LP (“Rags to Riches”, Kicking Mule Records).
Na wat toeren en gigs met de Utrechtse folk band “Pitchwheels”, kreeg hij vragen van de Engelse folk singer Martin Carthy“why not Dutch folk music”? Dit was in die tijd wel een uitdaging. Klompendansen? Met folk vriend, muzikant en producer Rob Smalingtoog hij naar het Meertens Instituut in Amsterdam waar een grote collectie traditionele volksmuziek wordt bewaard, deels voor de oorlog opgenomen op draad en band recorders, onder andere door verzamelaar Ate Doornbosch. Sommige traditionele liederen (www.liederenbank.nl) gaan terug in mondelinge overlevering tot het Antwerps Liedboek (“Een Schoon Liedekens Boeck”) van 1544. Deze opnames werden de basis van de Nederlandse folk bands “Wargaren” en de later legendarische band “Wolverlei”.
Op zoek naar Nederlandse traditionele muziek ontdekte Kees de diatonische trekzak, onder andere bij de bouwer van “Belgische Lepelbassers” Cees Eekels, en vormde later een trekzak trio met Frans Tromp en Carel Kraayenhof(de “Eerste Utrechtse Trekzak Societeit”). Na jaren van bloedtransfusie nodigde Carel Kees uit om in 2007 mee te helpen aan een “Irish Night” concert in het Concertgebouw, o.a. met de Ierse folk zangeres Niamh Parsons. Er kwam meer tijd voor muziek, en Kees begeleidde Margje Wittermans en schreef muziek voor haar toneelstuk (“Vluchtgoud”) over Jan Slauerhoff, de dichter en scheepsarts (1898-1936). Kees’ passie voor ragtime fingerstyle gitaar vlamde weer op en na 40 jaar ging hij met Leo Wijnkamp jr. spelen in hun duo programma “The Ragtime Guitar Parlour”.
Voor en met Leo produceerde Kees in 2018 diens CD “The incredile Leo Wijnkamp”. In het rampjaar 2020-2021 nam Kees met vrienden en virtual reality zijn droom CD op “Dream Guitar” (Pan Records 233).